De verhuizing, een grote stap

Afgelopen weekend was het zo ver. Ik ging mijn kleine meisje verhuizen naar haar nieuwe stalletje. Het begon vrijdag met het ophalen van de gehuurde trailer en eindigde zondag ochtend met een strand bezoekje. Best spannend allemaal! 

Uiteindelijk is natuurlijk alles goedgekomen. Maar zeker in het begin was het wel even spannend, ik heb wel eerder met aanhangers gereden. Ook behoorlijke qua formaat, maar een paardentrailer en zeker een trailer met een levend dier er in had ik nog nooit gereden. Maar ik had het vertrouwen er wel in.

De oude stal
Het begon allemaal ongeveer een week voor de verhuizing. Okee nee wacht, nu maak ik een foutje, het begon allemaal al eerder. Er is best een flinke aanloop geweest, al tijden was op de oude stal de sfeer al niet lekker en flink naar de klote. Waar dat door kwam? Verschillende zaken tussen verschillende stalgenoten. Het was maar een klein stalletje, de ellende brak eenmaal uit en ik heb niet het idee dat het snel beter werd. Ben ik er zelf mede schuldig aan geweest? Ja misschien wel, maar zeker weten doe ik het niet. Dan heb ik het natuurlijk over het gedeelte over de hele sfeer daar op stal. Maar natuurlijk ben ik niet weg gegaan zonder reden. Daar ben ik wel een beetje schuldig aan vind ik zelf, ondanks dat ik er weinig aan kon doen vind ik zelf.

Ik zal het even kort uitleggen, er waren op de oude pensionstal een aantal dingen die we moesten doen. De bakranden harken, de bak had wat onderhoud nodig wat een tijd heeft geduurd en misschien nog gaat duren voor het gedaan zou worden. Daardoor moesten we zelf de bakranden harken. Ook was er een rooster voor de staldienst die je wekelijks moest doen, dit hield in savonds de paarden binnen halen en paddocks mesten en eventueel voeren als dat nodig was. Dit rooster werd van te voren opgemaakt en ingevuld door iedereen. Opzich een mooi systeem, maar voor mij werkte het niet. Ik werk vrij onregelmatig en soms ook best wel last minute, dit zorgde soms voor problemen. Voornamelijk kwam het weleens voor dat ik op het laatste moment mijn dienst niet meer kon doen, de dienst opvangen door stalgenoten werd vaak een probleem van gemaakt. Uiteindelijk heeft dit me op de oude stal de kop gekost. Sommige dingen zal ik gaan missen, maar andere dingen totaal niet. Ik ben achteraf blij dat ik er weg ben en dat ik een mooie nieuwe stal gevonden heb die me weer volop kansen bied. Enigszins ben ik zelf schuldig geweest, ik snap de keuze van de stal eigenaresse wel om me weg te sturen. Voor mij zijn het alleen maar leerpunten.

De verhuizing
Uiteindelijk was het dus vorige week vrijdag, ik had binnen een week een andere stal gevonden en de verhuizing zou plaats gaan vinden. Vrijdag avond heb ik de trailer opgehaald bij de verhuurder, dit heb ik gedaan bij iemand in Nieuwerkerk aan den IJssel. Het was allemaal heel simpel, klantvriendelijk en er was goeie service. Ik ben zeker te spreken over het bedrijf. Na het ophalen van de trailer ben ik naar mijn oude stal gereden waar ik de trailer een nachtje heb neergezet.

Nadat ik vrijdag avond mijn kast daar heb leeggehaald begon het zaterdagochtend met het wegbrengen van mijn oude kast. De kast hebben we in de trailer geladen en weggebracht naar de stort, hij was flink gammel en niet echt herbruikbaar meer. Op de nieuwe stal kreeg ik tenslotte toch ook een kast bij de stal. Na dit gedaan te hebben heb ik de trailer teruggezet op zijn plek en ben ik even mijn vriendin thuis op wezen halen. Vond het toch wel fijn om met zijn 2e op pad te gaan als ik Angel achterin had staan. Nadat we terugkwamen op stal heb ik de trailer aangekoppeld, Angel ingeladen en zijn we gaan rijden. Maar al snel ging het mis….al bij het afrijden van het erf. Ik voelde een ruk, hoorde een klap en al snel zag ik dat de trailer los was van de auto. Gelukkig had de remkabel zijn werk gedaan en stond de trailer op zijn handrem. Maarja, trailer half op de oprit en half op de weg, auto dwars op de weg….kut….dat was het zeker. Ik schrok me kapot en besefte dat er toch wel snel gehandeld moest worden. Het was een doorgaande weg en dus best wel wat verkeer. Snel uitgestapt en gekeken hoe het met Angel was. Toen ik de deur openmaakte keek ze me aan met een blik van “Huh, is er wat ofzo?”. Oke, dat zat dus goed….snel de auto terug naar achter gereden en de trailer opnieuw aangekoppeld en mijn weg vervolgd. Gelukkig ging de rest van de reis goed.

Ik kon mezelf na deze actie wel voor mijn kop slaan, gelukkig is alles goed afgelopen. Geen gewonde mensen, geen gewonde dieren. Alleen wat kleine schade aan de trailer (de remkabel). Ach…daar kon ik mee leven. Soms heb je van die fouten waarvan je zeker weet dat je ze geen 2e keer maakt….nou dat was deze fout dus. Dit was er zo één, want achteraf heb ik het idee dat ik de trailer gewoon niet helemaal goed heb vastgekoppeld. Dit voor het 2e vertrek dus dubbel gecheckt. Deze fout, echt ééns en nooit meer!

De nieuwe stal
Na een ritje van ongeveer een half uurtje zijn we aangekomen op de nieuwe stal. Angel was maar wat nieuwsgierig naar waar ze was. Haar nieuwe huis, haar nieuwe maatjes…alles was nieuw en bijzonder. Maar zoals ik van haar gewend was bleef ze gewoon de koele kikker die ze altijd is. Heel relaxt, nergens zichzelf druk om maken….tsjaa gewoon mijn pony zoals ze is. Ze heeft een mooi ponyboxje op de stal, wel een binnenbox maar er is alweer een andere box in het vooruitzicht. Mijn oog is gevallen op deze stal door hun prachtige boxen met eigen uitloop. Helaas waren die niet meer beschikbaar en sta ik hiervoor op een kleine wachtlijst. Ik kan niet wachten tot het zover is, maar goed dat komt vanzelf! Ik ben achteraf blij met de nieuwe stal, zoveel nieuws, zoveel groter en veel dingen zijn hier zoveel beter dan op de oude stal. Met de nieuwe stalgenoten kan ik het ook super vinden. Misschien nog wel het allerbelangrijkste, ik zie mijn pony veel blijer en gelukkiger op deze stal dan op mijn vorige stal. Ook voor haar is deze ietwat onverwachte verhuizing een stap vooruit!

Pffoee wat heb ik weer een hoop geschreven! Ik hoop dat jullie genoten hebben van het lezen en als je de moeite hebt genomen het hele stuk te lezen ook mijn dank daarvoor! Nieuwsgierig naar ons avontuur op het strand uit ditzelfde weekend? Kom dan binnenkort terug voor de blog van het strandbezoekje!

2 thoughts to “De verhuizing, een grote stap”

Geef een reactie